Klaas Kleine weur geboren in Koldervene en is opgruid in Möppel. Hij zat twei jaor op de ambachtsschoel en kwam daorna, nao allerlei baanties, bij zien va in de smidderije. Verbouwde in 1966 in Diever een bouwval tegenover de kark töt woonhuus/smidderije.

Ontwikkelde zich van hoefsmid töt edelsmid: restauratiewark kastelen, landhuzen en de wapens veur de Dieverse Shakespeare-opvoerings, daorin hij zölf ok rollen speulde. Daornaost was hij vioolbouwer en geitenholder/keesmaker. Karkelijk actief as koster, olderling en karkvoogd.

Publiceerde vanaof 1981 in Roet: körte verhalen, gedichten en hertalings van biebelfragmenten en P.C.Hooft. Daornao eigenzinnige columns in het Nieuwsblad van het Noorden, Maondblad Drenthe, commentaren en heurspeulen veur Radio Drenthe.

Was van 1989 töt 1993 veurzitter van de Drentse Schrieverskring; warkte mit an het Drents karkelijk liedboek; bestuurslid van Drentse Taol en docent cursussen Drents.

Kreeg in 1996 de Simon van Wattumpries. Zes jaor later eerde Roet hum mit een themanummer over zien leven en wark. Daorin undermeer de opname van de Dryloeken die as hij tussen 1988 en 2000, rond de jaorwisseling, an vrunden en vaste lezers stuurde.

Belangriekste publicaties:

• de bewarkings van Hooglied en Job Vangt de loze vossen/Waor blief ie now? (poëzie, Zuudwolde1984)
• de eerder nuumde Dryloeken, de novelle Een feestelijk starfgeval (Zuudwolde, 1991)
• en de körte roman Broggen (Zuudwolde, 1999).