|
Erik Harteveld is in 1955 in Assen geboren, mor hij verhoesde al in 1961
naor Nijlande, een dörpie van omendebij twintig boerderijen tussen Raol
en Assen.
Daor hef e Drèents leerd.
De idyllische kinderwereld van Nijlaande is ’t belangriekste thema van
zien gedichtenbundel Hoss is dood.
Doe Erik op de HBS zat, woonde hij in
Grol waor veul meer te dooun was. Meziek maoken en aachter de wichter
anzitten, is hum het meeist bijbleven. De thematiek van zien band
Kopstubbers komp daor veur ’t grootste deeil vort.
Laoter is Erik
verhoesd naor Stad waor e Nederlandse Taol en Letterkunde studeerd hef
en daorna Slavische Taolen.
In 1983 kwam e veur het eerst met Drèents as
cultuurtaol in anraoking as teneeilspeuler in ’t stuk An ’t Voetenende
van Marga Kool.
Vlak daornao hebben ze hum vraogd een bijdraoge te levern an het Drèents
radiopregramma van Radio Noord Mandielig. Daornao was e niet meer weg
te dèenken oet de Drèentse media: Boenders en Bössels op Radio Drenthe
en Kwaanskwies, Rikrak, De Berichten, het Kleine Hoessie op de Heide en
Erven Takens veur TV Drenthe.
Tiedens zien radioperiode begon e veur het eerst in het Drèents te
schrieven. Eerst gedichten en laoter humoristische stukkies in de
kraant, zoas 1000 jaor Drenthe en Vrouw Koetje.
Hij hef ok teneeilstukken schreven met de titels Kriet op tiet, Breien veur Burundi
en De wraok van Tale Kwant (2005) en de HIBO-party
Erik Harteveld woont in Grunnen.
Sinds 1995 is Erik Harteveld leider van de bluesband Kopstubbers.
Dizze band hef dreei cd’s in eigen beheer oetgeven: Altied pech (1998),
Zummerfeest (2000) en Not Normal Anymore (2003). De band besteeit oet de
volgende personen: Erik Harteveld (zang, gitaar), Bruno Boucher (piano,
orgel), Hans Lass (bas), Herman Wesselink (percussie) en Alex Harteveld
(drums).
Harteveld perbeert de grèenzen tussen meziek en gedichten wat vervaogen
te laoten. Het gedicht Laandschup (kiek wieder) is daor een veurbeeld
van. Harteveld hef dit schreven as gedicht, mor laoter as leeidtie
instuurd naor ’t Noord-Nederlaands leeidtiesfestival 2005. Hij won de
eerste pries. Met aal meugelke zintuuglijke waorneming (geur, kleur,
geluud en meer) beschrif e het laandschap dat niet veraandert.
In december 2005 is Erik Harteveld kozen tot stadsdichter van Assen.
Publiceerde vanof 1989 in Roet. Eerst as Drs.Mannes Kwant mit
parodistische boekrecensies, later mit gedichten en verhalen. Wark van
hum stiet in bloemlezings.
Boekpublicaties:
- Hoss is dood (poëzie, Zuudwolde 1995)
- en een bundeling van zien columns under de titel Veur de Ewigheid…Vrouw Koetje vertelt (Zuudwolde 2002).
- Nederlaandse gedichtenbundel De Eeuwig zoemende vliegenstrip (2008)
Kiek verder op de webstee van Erik Harteveld
Wij perberen hier aal kaanten van 't schrieverssschap van
Harteveld zeein te
laoten. Daorom lao wij de bezeuikers van de webstee een column, een
stuk of
wat gedichten en leeidteksten lezen.
Laandschup
En de regen slaot hier
kleine ronde putties in het zaand
Van de regelrechte voren
van de ploeger op het land
En de geur van gier en parsvoer
hangt hier doodstil in de straot
En het schrikdraod tikt al daogenlang
Een traoge dreekwartsmaot
En het okergele koren
Fluustert woorden in de wiend
En het linnenrek met kleden
Is de speulplaots van een kiend
En de wortels van de eken
Drukt de klinkers oet de weg
En d'r hangt een doodse stilte
Achter de broene beukenheg
En een Hohner 80 - basser
Zinkt hier bijnao in het niets
Met een Erdalblik met kniepers
Op de veurvörk van een fiets
In de winter komt de daamp
Van dartien koenen oet de stal
En de meinschen bint hier minder
As een stip in het heelal
En de koenen graost zo langzaom
As het gruien van het grös
En het is een half uur lopen
Naor de halte van de bus
Op het zaandpad riedt een blauwe
Fonkelneie NSU
En d'r is hier nog gien toekomst
Hier is enkelt hier en nu
Kopstubbers - Alles mut veraandern
Alles mut veraandern
Niks blef zoas het is
Der wordt een nei begun maakt
Met de geschiedenis
Wat under is komt boven
Alles mut op de schop
Niks blef meer hetzölfde
Alles mut op de kop
Want wat nou gebeurt dat deugt niet
Zo hef het gien zin
Vanof nou wordt alles beterder
Dit is pas het begin
En Jezus die leup zunder zinken over het water
Maor 't is nou toch al gauw een paor doezend jaor later
En Mozes die zee: "Ie mugt heulemaol niet doden."
En umdat hij dat zee is het sindsdien verboden
Van Mohammed mugt wij niet het eerdse begeren
Maor zölf leup hij ok in heul sjieke kleren
Alles mut veraandern, alles mut veraandern
Wij niet, maor die aandern
Alles mut veraandern, alles mut veraandern.
Kopstubbers - Ienzaom & Ellendig
Ik bin een heule toer allent west
Ik wus niet meer wat liefde was
Ik har nog maor twei vrunden
Mien tabak en mien jeneverglas
Ik was ienzaom en ellendig
Ellendig ienzaom, heul allent
Ienzaom is verschrikkelijk
Veural as ie allennig bent!
Toen vun ik dus dat vrouwtje
Die van een aander scheiden was
Nou biw met oes beiden
Bij de ofwas en op het matras
Nooit meer ienzaom of allennig
Ellendig ienzaom heul allent
Ienzaom is verschrikkelijk
Veural as ie allenig bent!
Nee, nooit meer ienzaom enzovoort...
Burgemiester en wetholders
Beste leesders en leesderessen.
Ik laot mij eerstdaogs as Burgemiester kiezen. Dan zult wij de boedel
ies even
veraandern. Ten goede vanzölfs! Ik heb de griep niet had. Heer Koetje
wel. Het
leup hum dun deur de boksem. Dat komt aj een wat zwakke geest hebt, is
het
besluut ok niet stark. Zo ien kan gien Burgemiester worden.
Burgemiesters mugt
nooit ziek wezen. Feitelijk is een Burgemiester een soortement
hoesvrouw! Zij
zörgt d'r veur dat alles goed reilt. As 't d'r op ankomt is een
hoesholding
gewoon een stad: met ziekenhoes (verbaandtrommel), restorants (de
keuken),
universiteit (mien boekenkassie), sportvelden (sjoelbak), Openbaor
vervoer (de
fiets), plantsoenendienst (heer Koetje). Wegens hierom bin ik zeer
geschikt as
Burgemiester. Wat ze wel zegt is: regeren is veuroetkieken. Dit klopt
percies!
As ik zie dat d'r nog maor een klein beetie sukker is in de bus, begunt
mien
brein drekt te regeren. Ho jonges, niet oetstellen! Drekt even neie
kopen veur
het te laot is. Want aans zit ie zomaor zunder sukker. Dit kuj misschien
nog wel
volgen. Maor nou begunt het echte regeren! Want ik gao naor de Spar veur
neie
sukker. Maor (en nou komt de veuroetziende blik!) dan kieke ik ok drekt
even
hoeveul koffie d'r nog is! Er is nog ongeveer de helft. Het is een
stoere
afweging veur de mieste meinschen. Niet veur mij! Ik vul de koffie an
tot hij
compleet is! Dit scheelt een keer lopen! Een goeie burgemiester hef
altied
genogt koffie in hoes. Een goeie Burgemiester giet met lege fietstassen
hen, en
komt met vollen weerom! De fietstassen van een goeie Burgemiester puilt
altied
oet. Ie kunt de riempies nog maor te nauwe nood dichtgepsen. Aj naor de
meeste
steden kiekt, hej gewoon weerdeloze Burgemiesters. Dat komt omdat het
manlu
bint. Die bint gewoon um alles te laoten verslonsen en te versloeren.
Overal
ligt smerige sokken en underboksems. Zuuk ie naor hansaplast in het
ziekenhoes?
Schoon op! Burgemiester hef ze niet anvuld! Ok nooit een keer zeggen daj
de
leste rol twalletpapier oet het geutstienkastie haolt! Tiepies manlu. Ze
bint
allent geschikt as Wetholder. Die kunt allent wat as ze een bevel
kriegt. Maor
ie mut ze as Burgemiester niet zölf laoten geworden. Dan komt d'r niks
van
terecht. Lest ok. Ik zeg tegen de Wetholder: maok ie mij het plantsoen
ies an
kaant! Komt niks van terecht. De Wetholder stiet maor wat op de schup te
loeren.
Mien bevel was niet dudelijk genogt. Ik leer er drekt enorm van: Hier
even twee
steek diep, daor even anharken, blaodern op een bultie, krukaor pakken,
keurig
afvoeren hen de kompostbult. Dan is het nog maor een kwestie van anvuren
of
straffen algelang de warklust van de Wetholder. Ik heb een biezunder
goeie stijl
van leidinggeven, want alles wat ik wil gebeurt! De meinschen wult
dudelkheid.
Aj ze maor wat laot krummeln wordt ze ongelukkig. Miestal is het zo dat
as een
Wetholder ongelukkig is, dan hef e te lang ankrummeld. D'r stiet hum
gien dudelk
bevel veur ogen! As Wetholder kuj nooit gien Burgemiester worden, maor
as
Burgemiester bin ie ok maor zo Minister of nog hoger. Het is maor een
tik an 't
oor. Ie zit maor zo met Brjezjnjev te vergaodern. Al die hoge pieten
bint begund
as Burgemiester. Nooit as Wetholder. Wetholders is het domste volk wat
of d'r
bestiet, maor ie kunt d'r niet zunder! Zo hef alles zien eigen stee in
de
Pieramiede der Macht! Pas aj een beetie bovenin zit, kuj het gekrummel
underin
overzien!
Oet: Erik Harteveld - Vrouw Koetje vertelt...
De tegels bint van Heugafelt,
een hond blaft bij de baander.
As wij het vieftig maol vertelt
is oes mam een aander.
Oet: Erik Harteveld - Hoss is dood
De deur is lös, de klompen oet,
hen Boelens veur Bonanza!
Arie groet oes rerend
op de pompstraot: Hoss is dood.
De scheerzeep op het taofelzwilk,
de worsten in de wiemel,
De hemden op het linnenrek:
wij kunt niet tellen wat untbrek.
Mien breur röp luudkeels: eigen schuld,
um oes van dizze stilte te bevrijden.
Maor wel bin ik as wij ankommend jaor
de pinken helpt verweiden.
Oet: Erik Harteveld - Hoss is dood
Het peerd roekt de stal
Het peerd roekt de stal
en de geur van het heui op de deel
en het spinrag dat trilt in de zun
an de balken, het zwiet van de boer
in de kiel an de spieker boven de leerzen
met zaogsel en mest, de geur van de trekker,
de eulie die drupt
in een blik Jonker Fris en de iezern geur
van het onontwarbaore stiekeldraod
in de hoek bij het poetskatoen,
het parsvoer in plakken, het stro op de grond
en het zaand en het leem an de muur,
het touw in een goldgele streng
an de haok bij de pomp.
Het peerd roekt de stal en het riet
van het dak en de schraopende geur
van de grup bij de koeien,
het leer en het vet en de lucht
in de banden, de kar en
de zakken van jute.
Het peerd roekt de stal en de melk
in de bussen, de gebutste bussen,
het stof op de roeten, heul klein
is de geur van het stof dat het roekt
as de geur van de emmer,
het holt van de trog, de ketting
die rinkelt, de roest.
Het peerd roekt de stal
en het peerd wil hen hoes.
Ik bin het peerd.
Ter gelegenheid van de landelijke gedichtendag 2006
Aj hier klikt kooj op Taolpad Drenthe. Bij Schrieverij moej op Assen klikken. Dan kuj Erik zelf een gedicht heuren veurdragen.
|