In dreiendartig lösse verhalen en even zoveul gedichten beschrieft JanVeenstra en Ton Peters eigenaordige stukkies bestaon in Drenthe. Jan enTon kuiert deur Dörpsstraot, Oes Dörp, ze kiekt rond, legt het oor te luuster, noteert hier een indruk, daor een gebeurtenis en wat wiederop een gedachte.
Alles bij menaar is het een soort dörpskroniek: mangs luchtig, mangs eernsachtig, mangs gek of dwars. Precies as het leven zölf in zoe’n Drents dörp. Mit een café, een snackbar, ien of twei karken, een openbare en christelijke schoele, een dörpshuus, de C1000, een bluiend verieningsleven, een jaorlijks feest en een mix van autochtonen en import.
Mar hoe apart is dat dörpsleven feilijk? De bosschop van dit boekie mag autochtonen en import in gelieke maote tot treust wezen, want welken as de bewoners van Dörpsstraot, Oes Dörp kuj in alle soorten en maoten ook tegenkomen an de Lange Poten, in de Barteljorisstraot of in de gevangenis.
Mar dizzenden woont nou ienmaol in Dörpstraot, Oes Dörp.
En lichtkaans dat zoks heur taal en tiekens ook wat apart inkleurt.Wat plattelaands! Zoas in elk geval ook zichtbaor is bij ien van de beide schrievers.
Ton, de import- Drent die zien gedichten rechtstreeks in het Drents schrif. Dat is nog knap apart!

Natuurlijk verschient er ok weer een Drentse Boekenkrant. Hierin allerlei wetenswaardigehden over Drentse boeken. Maar ook interviews, bijveurbeeld mit Henk Nijkeuter. Hij hef de drie bundels samenesteld mit verzameld werk van Roel Reijntjes .Verder een verhaal van Joep van Ruiten ( journalist van het Dagblad van het Noorden) en alvast een veurpruufie van het boekenweekkedo. De Boekenweekkranten bint gratis en kuj halen bij de boekhandels, gemientehuzen en bibliotheken.